پایگاه مقاومت بسیج شهید زنده دل
 
سه شنبه 20 آذر 1397 -

رای به سایت :
335
محبوب

زکریا زنده دل

تاریخ شهادت:  2065-01-11
محل شهادت:  سليمانيه

 زندگينامه

 شهيد زكريا زنده‏ دل در سال 1338 در روستاى «چلسبان» از توابع شهرستان ساوه متولد شد. دوران ابتدايى را در اين شهرستان سپرى نمود و پس از چندى به همراه خانواده به خاطر وضعيت شغلى پدر كه مسگر بود، مجبور به مهاجرت به تهران شد. ديرى نگذشت كه پدر مهربانش را از دست داد و او براى امرار معاش و گذران زندگيشان جهت كار نزد برادر بزرگ خانواده رفت و در مغازه ‏ها شاگردى مى‏ كرد و حين كار كردن درس هم مى‏خواند. هنگام شروع شدن مبارزات مردمى به رهبرى امام )ره( عليه رژيم شاه و آمريكاى سلطه طلب، زكريا با تشكيل جلسات مخفى به ارشاد مى‏پرداخت و اعلاميه و پيامهاى امام خمينى را تكثير مى‏كرد. او يكى از مسؤولان و خط دهندگان حركت مردمى در كوى هفده شهريور تهران بود، به طورى كه مورد تعقيب ساواك قرار داشت و براى مدتى مجبور به ترك تهران شد و به ساوه رفت. شهيد زنده‏ دل پس از چندى دوباره به جمع مبارزان پيوست.

 يك سال پس از پيروزى انقلاب، او موفق به اخذ ديپلم مى‏شود و فعاليت خويش را از ابتداى تشكيل بسيج در اين نهاد مردمى، شروع مى‏كند. او همچنين جهت انجام خدمت سربازى، همزمان با شروع جنگ تحميلى براى دفاع از انقلاب، پس از طى دوره آموزشى در تهران، به منطقه كردستان اعزام مى‏شود.

 حضور او در دوره آموزشى در تهران براى تأسيس كتابخانه و انجمن اسلامى در پادگان موثر واقع مى‏شود. در كردستان نيز در پادگان پيرانشهر اقدام به تأسيس انجمن اسلامى و كتابخانه مى‏نمايد كه بسيار مورد استقبال قرار مى‏گيرد. پس از پايان خدمت سربازى و بازگشت به تهران، به خدمت آموزش و پرورش در مى‏آيد و با عنوان مسؤول امور تربيتى مشغول خدمت به نونهالان انقلاب مى‏شود. او مسؤوليت عقيدتى و سياسى چند پايگاه بسيج را نيز به عهده مى‏گيرد و فعاليتهاى شايسته‏اى انجام مى‏دهد. او كه فردى باتقوى بود مورد توجه روحانيون محل قرار مى‏گيرد، به طورى كه در غياب روحانى محل به عنوان پيش نماز و امام جماعت برگزيده مى‏شود. افراد محله از او به عنوان يك فرد نمونه ياد مى‏كردند. زكريا يك عارف آشنا و معلم اخلاق بود كه گفتار و اعمالش با هم منطبق بود. شبها جهت انجام امور مردم در مسجد و تعاونى محل كار مى‏كرد و رئيس هيأت مديره تعاونى مصرف شده بود.

 عاشق امام و انقلاب بود. لباس ساده مى‏پوشيد و خوراك ساده مى‏خورد. با اينكه مى‏توانست از سهميه رزمندگان جهت قبول شدن دانشگاه استفاده كند، از اين سهميه استفاده نكرد و با سهميه منطقه 1 در دانشكده الهيات دانشگاه فردوسى مشهد پذيرفته شد و از سال 1364 تحصيل در دانشگاه مشهد را شروع كرد. پس از مدتى، شهيد زنده‏دل بنا به فرمان امام و لبيك به مقتدايش به سوى جبهه شتافت و در اين راه با اهدافى كه داشت فداكاريها كرد. زكريا در اطاعت از امر خدا، ازدواج نمود اما با فاصله كمى پس از ازدواج در بهار 1365 اين انسان وارسته به درجه رفيع شهادت نايل شد ولى پيكر پاكش به تهران برنگشت. با اعلام خبر شهادتش، محله كه يك مربى را از دست داده بود، غرق در ماتم شد. همسر محترم و بزرگوار شهيد، وسايلى را كه براى عروسى گرفته بودند وقف و صرف جبهه ‏ها نمودند و تاكيد كردند كه براى ايشان در بنياد شهيد پرونده‏اى تشكيل ندهند.

 بخشى از وصيتنامه شهيد

 »... بر تمام كسانى كه ادعاى مسلمان بودن دارند واجب شرعى است كه بى هيچ دغدغه‏اى گوش به فرمان نائب حضرت مهدى )سلام الله عليه( باشند. فرامين ايشان حجت شرعى است مگر بر كسانى كه ادعا داشته باشند ولى اهل عمل نباشند. تحمل مشكلات علاوه بر اينكه روح را نشاط و قوت مى‏بخشد، انسان را از چسبندگى به دنيا وا مى‏رهاند. امروزه يارى دين خدا و امداد رسول خدا واجب است. نكند كه در مقابل امور زود گذر مادى چشم دل كور شود و اسلام فداى قند و چاى و نان و امور حيوانى شود. امروزه همكارى با دولت واجب است دولتى كه تمام همتش را براى پيشرفت اسلام بذل نموده و مى‏نمايد. تضعيف دولت خيانت به اسلام است.

 بسيج و انجمنهاى اسلامى را بايد تقويت نمود اينها اركان تداوم انقلاب اسلامى هستند، قدر اين قهرمانان گمنام را بدانيد، شب و روزشان در حال خدمت است و هيچ نظرى ندارند جز رضاى خداى متعال«.